கவிதை எழுதினேனா!!

உன்னை
நினைத்துப் பார்த்து
கவிதைகள் எழுத..
நான்
கவிதை எழுதவில்லை...
உன்னையே தான்
எழுதுகிறேன்.

ஆட்டத்தில் இல்லாத காய்கள்...

அந்த சதுரங்க ஆட்டத்தில்
சிப்பாய்கள் நகரத்துவங்கினார்கள்
யானைகள் அங்கும் இங்கும் ஓடத்துவங்கின
தேர்தல் தேர்கள் வலம் வர
நாட்கள் குறிக்கப்பட்டும்
நகராமல் இருக்க ஆவன செய்யபட்டது
நீதியின் மொழி கொண்டு நகரச்செய்தாலும்
ஊழல் கரம் கொண்டு
முட்டுக்கட்டையிடப்பட்டது.
வெள்ளை அணியில் கருப்பு காய்கள் இருப்பதாகவும்
கருப்பு அணியில் வெள்ளை காய்கள் இருப்பதாகவும்
அறிவித்துக் கொண்டார்கள்.
ஆட்டத்தை முடித்துவைக்க
விளையாட்டை வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள் ஊனமாக்கப்பட்டனர்
கேள்வி எழுப்பியவர்கள் காயடிக்கப்பட்டனர்.
இருவர் அல்லாது ஒருவரே ஆடுவது போல் தெரிகிறது...
நாம் இந்த ஆட்டத்தில் இல்லாத காய்களால் சூழப்பட்டுள்ளது மெதுவாக புரிபடுகிறது.

காலங்களில் நீ..

நீ

இரக்கப்பட்டால் கார்காலம்,

பெருமூச்செறிந்தால் வேனிற்காலம்,

மகிழ்ந்தால் வசந்தகாலம்,

சிரித்தால் இலையுதிர்காலம்.

நானும்... ஏனையோரும்...

எல்லோரும்
காதலாலும் காதலுக்குபின்னும்
கவிதையெழுதிக் கொண்டிருக்க...
நானோ
ஒரு கவிதையை அல்லவா
காதலித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

தாலாட்டு-2

கண்ணே கண்மணியே கண்ணுறங்கு கண்ணுறங்கு
கவிதாபுத்திரனே மித்ரனே கண்ணுறங்கு.
கார்த்திகை பாலகனே நீயுறங்கு... ஆரோ  ஆரிராரோ...
மாதவனோ ஆதவனோ நீ யாரோ யாரிவரோ... ஆரோ ஆரிராரோ...

மாயவன் மருகனோ, சதுர்த்தி நாதனோ...நீ யாரோ யாரிவரோ... ஆரோ ஆரிராரோ...
உமையவள் மடியுதித்த உத்தமனோ...
உத்தமன் புத்திரனே நீயுறங்கு கண்மணியே...

கவிதாபுத்திரனே மித்ரனே கண்ணுறங்கு.

முத்தமிழ் வித்தகனோ மூவேந்தர் குலக்கொழுந்தோ ...நீ யாரோ யாரிவரோ... ஆரோ ஆரிராரோ...
கருணை நாதனோ, கருணா மூர்த்தியோ...நீ யாரோ யாரிவரோ... ஆரோ ஆரிராரோ...
அருவுருவான அண்ணலோ நீ நித்திலமே கண்ணுறங்கு...
சங்கரனே சண்முகனே ஐங்கரனே மாயவனே
சக்தியுமையாய் நின்றாய் யாவுமானாய் நீ ஆராரோ ...
கவிதாபுத்திரனே மித்ரனே கண்ணுறங்கு.


உன்னைத் தொட்டிலிட்டு தாலாட்டு பாடுகிறேன்
கண்ணுறங்கு கண்மணியே..
தத்துவப் பேரூற்றே, தாயுமான தயாளனே,
சந்திர சூரியனும் அக்கினியும் நேத்திரமாய்
உலகினுக்கு ஒளிதந்த உத்தமனே நீயுறங்கு.. ஆராரோ ஆரிரரோ...
கவிதாபுத்திரனே மித்ரனே கண்ணுறங்கு.


ஓமெனும் மந்திரத்து உள்விளங்கு விழுப்பொருளே நீயுறங்கு..
சங்கப்பலகை தாலாட்டும் செந்தமிழ்ப்பாலோ..
சங்கத்தமிழ் தந்த சிங்கத் தமிழனே நீயுறங்கு...
சங்கப் பலகை உந்தன் தாலாட்டு தொட்டிலய்யா..
செந்நாப் புலவருனை செந்தமிழ்ப் பாட்டிசைக்க
நான்வேதம் தான்முழங்க கண்ணே உறங்கய்யா... ஆராரோ ஆரிரரோ...
கவிதாபுத்திரனே மித்ரனே கண்ணுறங்கு.


அன்புக் கடலுதித்த் ஆரா அமுதே நீ
அரியும் நான்முகனும் அடிமுடிகாணாது அலைந்துசோர
சோதிவடிவாய்நின்ற அண்ணாமலையானே ஆராரோ... ஆரிரரோ..
செம்பவளத் தொட்டிலிலே சீராளா நீயுறங்கு...
பச்சைவண்ணத் தொட்டிலிலே பண்பாளா நீயுறங்கு...
நித்திலமே தத்துவமே நிமலனே நீயுறங்கு...
மூத்தவனே முத்தாய் வந்தவனே...
கவிதாபுத்திரனே மித்ரனே கண்ணுறங்கு.